Allah hepimizi iftiralardan ve cehl-i mürekkeplerin çirkinliklerinden korusun!...

İftira ne kötü bir şey!.. İki insanı, iki aileyi, iki toplumu, iki ülkeyi birbirine düşürecek kadar çirkin ve tehlikeli bir şey…

Aslında iftira, zayıf iradeli ve cahillerin ilk başvurduğu bir çirkin karalama yöntemidir…

Kaliteli ve düzgün eğitim almış insanla kalitesiz ve düşük seviyeli insan arasındaki en belirgin bir durumdur bu yöntem…

Bilge ve akıllı insan toplumları yönetir, toplumlara istikamet tayin eder velakin iftiracılar öyle mi?

İftiracıların hepsinin değişmez bir özelliği vardır. Hepsi de ahlak yoksunudur. Kişisel çıkarları uğruna kendi babaları veya evlatları ile ters düşmeyi tereddütsüz göze alırlar…

Bunlar toplumda hiç sevilmezler… Bunların hepsi de kıskançlık hastalığına kendilerini kaptırmış tedaviye muhtaç kişilerdir.

“Çamur at, tutmazsa bile izi kalır” anlayışı yaşam felsefeleridir.

Toplumda öne çıkmış, ahlaklı duruşları ve sevecen kişilikli kanaat önderleri bu tiplerin öncelikli hedefleri arasındadır…

Bilgiçlik taslamak, bilmedikleri halde her şeyin en iyisini kendilerinin bildiklerini iddia etmek gibi basit ve basit olduğu kadar da aydınlarımızın yüzsüz yüzlerine tükürmeyi bile aşağılık olarak kabul ettiği böyle insanları her yerde görmek mümkündür!..

“Batılı fazla tasvir safi zihinleri bozar” diyor, bir büyük din alimi…

Kısa kesip, güzel ahlaklı insanları alkışlamaya devam, diyelim…