Geleneksel ve ulusal hukuku tam oturmamış memleketlerde, toplumu meydana getiren katmanların veya vatandaşların kurulu sistem ve mevcut yönetime karşı verdikleri hukuk mücadelesi hiç bir zaman bitmemiştir. Bitmez de... Çünkü yetkileri elinde bulunduranlar, kendi dudakları arasını kanun kabul etmeye devam ettikçe, tavan'ın taban'a emirleri yağdıkça bir de bakmışsınız taban'da önemli sızlanmalar ve acı hadiseler cereyan etmeye başlar. Oysa, sistem iç bükey ayna modeli olacağına düz ayna modeli olsa, yani, taban tavanda aynen yansısa ki biz ona gerçek demokrasi diyoruz; hiç bir zaman hukuk mücadelesi olmaz. Hukuğun evrensel ve daha modern olması için hamleler yapmak varken, simit çalanla beyt'ül malı iç edenlere verilen cezaların oranını tartışır durursunuz...

İnsanlık erdemi, insana yakışanın yapılmasını ister. Gelişen toplumun gerisinde kalan hukuk dilinden, uygulamalara kadar neye bakarsanız bakın, geride kalmanın verdiği sancılarla diktiğimiz "adalet sarayları" ile hak-hukuk hizmeti sunmaya çalışırız ve bunu da yeterli görmeye başlarız. İşte o zaman statüko, işte o zaman egemen güç oturmuştur benzin pompasının yanı başına...

Vezne camlarının hınzır uğultuları ardında uzanan hortumlarla başlar mücadele ki, emek ile, sermaye ikilemine sürüklenir gider.


Ne mi demek istiyoruz?
Şunu :
Soma faciası ile giden canlarımızın yakınlarına kamuda iş imkânı sunulmasına "evet-doğru" bir uygulamadır derken; ülkemizin başta Zonguldak olmak üzere, diğer il ve ilçelerinde şehid olan madenci yakınlarını görmezlikten gelmek" işte bu bir büyük ihmal ve bir büyük adaletsizlik değil midir?

O zaman, adaletin tesisi için, maden şehidi yakınları, her il ve ilçede mahkeme kapılarını mı aşındırsınlar?


Örgütlü toplum, birlik ve beraberliğini kurmuş toplum; tunçtan zırhını "bir olmakla" giyinmiş demektir. Hak ve hukuk mücadelesi, birey yüreğineki bayrakların, millet kalesinin burçlarında dalgalanmaya başladığında başarılı olur. Yerel mahkemede derdini anlatıp, yapılan eşitsizliği ve adaletsizliği ortaya koyan Zonguldaklıların başarısı elbette üst mahkemede de gerçekleşecektir.
Olan zamana, geçen zamana yazık.

Bu sebeple, alel acele çıkarılan kamu mevzuatları, uygulama alanında noksanlıklarını, yetersizliklerini göstermekte ve işte bu nedenle hep "genelgeler" le dertlere çare aranmaya çalışılmaktadır. Çaresizlere, ( çare sizsiniz); çare yürekleriniz, çare birbirinizle dayanışma halinde olmanız, çare yakmadan-yıkmadan el ele gönül gönüle verebilmektedir diye seslenmekteyiz hep.


Aynalar dış bükey olmaya başlarsa o daha kötü. Bakmayın o toz tutmuş iç bükey aynaların yüzüne. Orada kendinizi zor görürsünüz. Orada "lider"in iki dudağının arasıdır kaderinizi tayin eden. Bazen bakarsınız, içinizden geçenler niye olmuyor diye, aynayı "kiler odası" na atasınız gelir. Ama ne çare, elinizden bir şey gelmez ki.

Geriye, mücadele etmek kalır. Geriye, birlik olmak vardır ve o ışım ışım ışır karşınızda. Hukuksal mücadele, daha ilk çağlardan, "toplum olma" "birlikte yaşama" olgusunun kabulü ile başlamış ve bugüne kadar devam etmiş bir mücadele türüdür ki gelecek çağlarda da devam edecektir. Hukuk çerçevesinde kalarak, anayasadan hız ve ilham alarak, insan onuru, insan eşitliği ilkelerini eğip bükmeden geleceğe adım atma sevdasıdır hukuksal mücadele...


Zonguldaklı maden şehidlerimize rahmet dilerken, yakınlarının verdiği hukuk mücadelesini yürekten destekliyorum...